Op 27 juni 2018 start een nieuw hoofdstuk aan de The Cape comic, namelijk The Cape: Fallen (IDW). The Cape is gebaseerd op het kort verhaal met dezelfde naam van Joe Hill, en kun je vinden in de bundel 20th Century Ghosts. Op 27 juni 2018 start een nieuw hoofdstuk aan de The Cape comic, namelijk The Cape: Fallen (IDW). Deze nieuwe comics-reeks is het derde deel van de populaire comic en is gesitueerd in de 3 dagen waarin tijdens het eerste deel het hoofdpersonage, onze geliefde antiheld Eric, vermist is. Eric is een twintig jarige burnout, die net zijn vriendin en job kwijt is geraakt. Maar vroeger, vroeger was hij de Red Bolt en met zijn zelfgemaakte cape kon hij vliegen. Nu heeft hij zijn cape terug en Eric gaat hogerop…
Wederom wordt er samengewerkt met Jason Ciaramella (script), Zach Howard (tekenaar) en Nelson Daniel (kleuren). Zij hebben in 2010, op aanwijzen van Joe, de one-shot gecreëerd en nadat deze zo geliefd was er een vierdelige reeks van gemaakt, gevold door de prequel in 2012: The Cape 1969.

   

We hebben met tekenaar Zach Howard contact gezocht om hem een paar vragen te stellen over het werken aan The Cape! Lees je dit graag in het Engels, zoals Zach de antwoorden zelf geschreven heeft? Dan kan je hier klikken!

Zach is al 15 jaar een freelance professioneel tekenaar. Zijn meest bekende werkgevers zijn Marvel, Disney, DC, Warner Bros., Image, IDW, Boom, Simon & Schuster en Steve Jackson Games. De populairste werken van hem zijn Wild Blue Yonder, Shaun of the Dead, Spiderman, X-Men, GI Joe, The Cape en Batman. Hij is al genomineerd geweest voor een Eisner Award, verschillende Indie prijzen en kreeg een Amazon Book of the Month selectie voor Wild Blue Yonder. Buiten zijn professionele werk is Zach gepassioneerd in het steunen van jonge artiesten en besteedt hij het grootste gedeelte van zijn vrije tijd aan het helpen groeien van de volgende generatie kunstenaars.

 

Hoe ziet een typische dag eruit wanneer je bezig bent met tekenen?

Tegenwoordig doe ik ook aan begeleiding en bewerken van projecten, dus kunnen mijn activiteiten van dag tot dag verschillen. Ik sta meestal op rond 8 uur en werk totdat ik rond middernacht klaar ben. Ik neem een lunchpauze en ga dan meestal joggen met de honden en mijn vrouw gaat ook soms mee. Zodra ik ‘s morgens op kantoor kom begin ik door e-mails te ploegen en houd ik me bezig met de onderaannemerstaken. Ik probeer wanhopig ergens voor de middag te tekenen. Ik steek zoveel mogelijk uren als ik aankan in het tekenen en ga dan naar bed wetende dat ik niet genoeg klaar gekregen heb. Dat laatste deel is misschien wel alomtegenwoordig voor de meeste stripboekartiesten.

Wassen, spoelen en herhalen totdat The Cape: Fallen klaar is! Ik heb Joe het knapste boek op de plank beloofd en Nelson Daniel en ik zijn van plan dat te doen =)

Wat doe je wanneer je een pauze neemt?

Een artikel lezen, e-mail controleren, naar de buiten gaan en kijken hoe de wereld er daar uitziet, met de bal gooien samen met de honden, trainen, dagdromen, enz. Ik probeer me volledig los te maken van het tekenen zodat ik fris ben als ik terugkom. Mijn huidige stijl is zodanig ontwikkeld dat mijn OCD de volledige controle over het stuur heeft en ik knar alleen maar met mijn tanden en probeer vast te houden. Als ik klaar ben met deze serie, zal ik een lange pauze nemen om de batterijen op te laden.

Lang, bedoel ik dan voor een stripboekartiest! We hebben de neiging om neurotisch te zijn over onze langdurige afwezigheid van de sequentiële meesteres.

Als je aan het tekenen bent staat er dan iets op aan de achtergrond?

Een constant draaiende menagerie van muziek, podcasts, audioboeken en stand-up komedie. Na 18 jaar van het werken in afzondering verveel ik me snel, maar ik verveel me snel dus voer ik continu een strijd met mijn bewuste brein te leiden om mijn vingers hun muze te laten vinden. Daarmee dus de constante rotatie. Het helpt mijn brein bijkrabbelen terwijl ik blad na blad na blad teken… Men moet de demonen van stagnatie met verscheidenheid bevechten.

Muziek, een podcast of TV? Wat voor soort dan?

Op dit punt is mijn muzieksmaak zo eclectisch en gevarieerd dat het moeilijk is om ze gewoon op te sommen. Alles van Dylan naar Biggie tot Gogo Bordello. Bergen van rommel daartussen.

Podcasts – Opnieuw nogal overal en nergens, maar hier zijn mijn absolute favorieten:
Your Mom’s House (Probeer het maar eens),
Hardcore History (Een enormte van historische perspectieven verteld door een briljante verhalenverteller),
Joe Rogan Experience (Nou, Duh!),
Radio Lab (Eclectisch, goed bewerkt en heeft een eindeloze bron van hartigheid).

 

Hoe is je relatie met Joe Hill en schrijver Jason Ciaramella?

Geweldig! Ik voel me vereerd dat ik met beiden kan werken. Deze hele creatieve ploeg is rotsvast en op dezelfde golflengte. Dat is altijd een goede basis om getekende sufferds in het bos te laten sterven!

Jij kwam op het idee om de drie dagen dat Eric verdwenen was te vertellen en Jason schreef daarop het script. Hoeveel input heb je zelf gehad in de verhaallijn?

Jason had me hier en daar door de jaren heen al gehint naar een vervolg, maar ik was bezig met Wild Blue Yonder of een ander multimediaproject. Maar op een dag was The Cape aan het herlezen en ik herinnerde me dat ik me altijd afvroeg voor welk avontuur Eric was afgedwaald die drie ontbrekende dagen die zijn moeder aan Nicky vertelt.

Ik heb dan in feite enkel Jason daarin gehint om een verhaal te bedenken en ik zou dan terugkomen met Nelson om een vervolg te doen. Jason schreef me daarop terug en vroeg me of ik LARPen fijn vond. Ik was er direct voor te vinden en Nelson staat altijd paraat. Dus hier zijn we – nu krijgen we weer een rondje van Eric zijn val in de duisternis!

Hoeveel is Joe met het boek bezig?

Hij en Jason werken nauwer samen dan met Nelson en mij, maar hij is bij elke stap – van script tot belettering – betrokken. Ik ben er vrij zeker van dat hij verschillende klonen heeft op dit moment.

Ben je een fan van Joe?

Nou, ik denk dat je het antwoord op die vraag al weet. Ha! Hij is een multi-genre schrijvende demonheer. En hij is een beter persoon dan dat hij schrijver is. Dus iedereen die geen fan van Joe Hill is, kan zichzelf in de ballen slaan =)

Zo ja, heb je dan een favoriet boek of kortverhaal?

Ik ga een klojo zijn en zeg The Cape! Lol.

Het is het eerste dat ik van Joe heb gelezen en daarna heb ik zijn niet comics werk gelezen. Ik was vereerd om deel uit te maken van het kortverhaal Loaded, maar The Cape is nog steeds mijn favoriet. Ik hou van verhalen die de lezer in de borst trappen terwijl het nog steeds een leuk verhaal blijft.

Is er een heen en weer verloop voordat je start met een boek?

Dit boek? Een beetje, maar dat is voor het meest al gebeurt in het begin als Jason het verhaal ontwikkelde.

Zoals met karakter schetsen, scene uitwerking?

Ik begon met de personageontwerpen in het begin al, samen met de hut, maar de rest ontwierp ik terwijl het verhaal zich ontwikkelde. Jason plaatste het verhaal in een plaatsje genaamd Blue Hills in Massachusetts, dus ik had een goede referentie om een setting voor het verhaal te creëren. Ik bestudeerde in feite de locatie en maakte vervolgens een fantasieversie ervan die het verhaal in de loop van 30 jaar zou dienen.

Hetzelfde geldt voor de hut.

Ik wilde zowel de hut als het bos een eigen karakter geven, het bos zou bijvoorbeeld lang en verstikkend moeten beginnen aanvoelen terwijl het verhaal vordert. Ik wilde dat de personages zich gevangen zouden voelen.

De hut veroudert doorheen het verhaal, dus ik moest dit in gedachten houden bij het ontwerpen ervan, in 1968 moest het magisch voelen maar verwaarloosd en overwoekerd in moderne tijden. Ik had plezier met het ontwerpen hiervan – ik houd van tastbare progressie in een verhaal.

Heb je de vrijheid om zelf de pagina’s in te delen?

Natuurlijk – ik heb complete vrijheid.
Jason geeft me het aantel panelen en beschrijving en dan heb ik het. Ik voeg toe en verwijder panelen als me door de pagina’s werk, maar Jason en ik praten er altijd over en zorgen ervoor dat we het eens zijn voordat elk startschot is gegeven.

Gelukkig vertrouwt het hele team van The Cape op elkaar komen we op een gegeven moment elk met het juiste op de proppen. Jason neemt Joe’s karakter en stuurt me een mooi, strak script dat ik op zijn beurt visueel interpreteer met lijnen. Nelson komt dan erbij en begrijpt mijn waanzin en verenigt die met de visie van Jason. Joe heeft zijn hand in al onze creatieve inbreng en wanneer het eindproduct er is zien we een verhaal van sterke, creatieve stemmen die samenkomen in een geweldig pakket.

Of is het een nauw script met weinig of geen aanpassing?

Jason Ciaramella schrijft zeer strakke scripts die me nooit van koers doen afwijken of me laten dwalen in stompzinnigheid. Echter, zoals ik hierboven al vermelde, laten Joe en Jason me wel van de leiband af om te kijken met wat voor ridicule dingen ik uit het bos terugkom.

Hoe is je relatie met de inkleurder, Nelson Daniel?

We proberen een manier te vinden om onze vrouwen te laten weten dat we samen zijn.

Samenwerken doen we al 9 jaar onafgebroken. Ik  kan me niet voorstellen dat ik met een ander hetzelfde zou werken als met hem. We hebben volledig vertrouwen in elkaar en hij brengt orde in mijn gelaagde chaos.

Als je je afgewerkte tekeningen inlevert bij Nelson, geef je dan aanwijzingen over hoe sommige dingen ingekleurd moeten worden?

Ik geef hem aantekeningen en we praten erover. Hij gaat dan weg en volgt zijn muze. Soms volgt hij mijn aantekeningen, soms bedenkt hij dingen die veel beter zijn dan mijn gedachten. We werken heel nauw en meestal alleen wanneer we het voor ogen brengen.

Hij, die zelf een uitstekende verhalenverteller/kunstenaar is, heeft mij niet nodig om hem te kluisteren. Samen maken we iets veel beters dan één van ons zou kunnen doen alleen. Onze Yin/Yang-stijlen creëren iets nieuws en beslist krachtiger dan mijn lijnen alleen.

Maak je graag je handen vuil met het inkten? Ik zie dat je soms met wit inkleurt en dat je veel met zwarte vlakken werkt. Je doet alles met de hand! Wat zijn je ideeën over digitaal inkten?

Ik inkt alles traditioneel en zal altijd traditioneel in inkten. Dat is de enige manier om de waarheid te vinden in een kunstwerk dat ik maak. Ik was vroeger een pottenbakker, dus ik denk dat ik ergens vuile handen in mijn ziel nodig heb.

Digitaal inkten – Ik heb slechts een handvol mensen gezien die in staat waren om me te verbazen en mijn ingewanden te laten draaien. Dat gezegd zijnde, terwijl de digitale programma’s uitbreiden en verfijnen, zien we veel nieuwe en interessante stijlen.

Ik zal echter zeggen dat de meeste krachtpatsers die inkten op computer het eerst traditioneel leerden.

Er is veel geweld in The Cape, er wordt niet op bespaard. Het voelt alsof het gechoreografeerd geweld iets is waar je heel goed in bent.

Bedankt =)

Waar komt de inspiratie vandaan voor sommige scenes? Horror films? Actie films?

Geen van beide. Ik probeer niet langer beïnvloed te worden door de visie van andere artiesten.

Ik ben een gestoord iemand die opgroeide met veel geweld, ik hield van Conan en daarna ging ik MMA trainen en kickboksen. Ik leen hieruit gewoon mijn kennis van bloederig geweld, steek het door de fantasie filter en dan zie je het resultaat. Ik probeer de gewelddadige resultaten te laten klinken, maar houd de feiten tot het resultaat gebaseerd op de realiteit.

Eigenlijk vind ik het leuk om de actie te laten gronden op realiteit , maar in gevoel dat beetje fantasie erbij.

Kan je ons wat meer vertellen over wat we kunnen verwachten in The Cape: Fallen?

Bloed, bladeren, dood, nachtmerries en zelfbesef =)

Wat brengt de toekomst ons na deze reeks voor The Cape?

Er is een grote druk om het te realiseren op een multi-media platform, maar ik mag er niets over kwijt.

Wat betreft de comics, heb ik vervolg op de serie gehint aan Jason en hij leek het leuk te vinden. Dus wie weet, toch? Als dat idee mislukt, mag ik het tafereel dat ik uittekende voor hem gebruiken als fan-art. Het bijt teveel in mijn kont om het op een gegeven moment niet tot leven te laten komen.

 

The Cape: Fallen is verkrijgbaar bij elke stripboek/comic winkel in je buurt vanaf 4 juli 2018 (verzend update), dus twijfel niet om één exemplaar (of twee, of misschien zelfs een hele hoop voor de hele familie) aan te kopen! Niet alleen steun je daarmee de artiest maar zorg je er zo ook voor dat er nog meer comics komen!
En ook The Cape, Greatest Hits is vanaf 27 juni te koop! Dit is een herdruk van de eerste one-shot uit 2010.

Grote dank ook aan Belgische comicartiest Rob Croonenborgs voor het helpen opstellen van de vragen!